Romeinse oorlogen en veldslagen

Oorlogen en veldslagen

Hannibal's beroemde oversteek van de Alpen
door Unknown

Geschiedenis ​ Het Oude Rome

De oude Romeinen vochten vele veldslagen en oorlogen om hun rijk uit te breiden en te beschermen. Er waren ook burgeroorlogen waarbij Romeinen de Romeinen vochten om macht te krijgen. Hier zijn enkele van de belangrijkste veldslagen en oorlogen die de Romeinen vochten.

De Punische oorlogen

De Punische oorlogen werden uitgevochten tussen Rome en Carthago van 264 voor Christus tot 146 voor Christus. Carthago was een grote stad aan de kust van Noord-Afrika. Dit klinkt aanvankelijk als ver weg, maar Carthago was slechts een korte zeereis vanuit Rome over de Middellandse Zee. Beide steden waren in die tijd grote mogendheden en beide waren bezig hun rijk uit te breiden. Terwijl de rijken groeiden, begonnen ze te botsen en al snel was de oorlog begonnen.

Er waren drie grote delen van de Punische oorlogen en ze werden uitgevochten in de loop van meer dan 100 jaar,

• Eerste Punische Oorlog (264 - 241 v.Chr.) : De Eerste Punische Oorlog werd grotendeels op het eiland Sicilië uitgevochten. Dit betekende dat veel van de gevechten op zee plaatsvonden, waar Carthago het voordeel had van een veel sterkere marine dan Rome. Rome bouwde echter al snel een grote vloot van meer dan 100 schepen op. Rome vond ook de corvus uit, een soort aanvalsbrug waarmee de superieure soldaten van Rome aan boord konden gaan van vijandelijke marineschepen. Rome domineerde al snel Carthago en won de oorlog.
• Tweede Punische Oorlog (218-201 v.Chr.) : In de Tweede Punische Oorlog had Carthago meer succes bij het vechten tegen de Romeinse legioenen. De leider en generaal van Carthago, Hannibal , maakte een gewaagde oversteek van de Alpen om Rome en Noord-Italië aan te vallen. Deze overtocht werd bekender gemaakt doordat hij ook een groot aantal olifanten meebracht. Hannibal was een briljante generaal en won verschillende veldslagen tegen de Romeinen. Ondanks dat hij 16 jaar lang had gevochten, was Hannibal niet in staat de stad Rome te veroveren. Toen Rome zijn thuisland Carthago aanviel, moest Hannibal zich terugtrekken. De laatste slag in deze oorlog was de slag om Zama, waar de Romeinse generaal Scipio Africanus Hannibal versloeg.
• Derde Punische Oorlog (149 - 146 v.Chr.) : In de Derde Punische Oorlog viel Rome de stad Carthago aan. Na drie jaar belegering van de stad brak het Romeinse leger door de muren en brandde het plat.

De slag bij Cynoscephalae (197 voor Christus)

In deze strijd versloeg het Romeinse legioen onder Titus Flamininus op een degelijke manier het Macedonische leger onder leiding van Philip V. Deze strijd was belangrijk omdat de opvolgers van de Griekse leider Alexander de Grote was nu verslagen. Rome was de dominante wereldmacht geworden.

Derde Servile War (73 - 71 v.Chr.)

Deze oorlog begon toen 78 gladiatoren, waaronder hun leider Spartacus, ontsnapten en een opstand begonnen. Al snel hadden ze meer dan 120.000 ontsnapte slaven en anderen die met hen reisden en het platteland binnenvielen. Ze vochten met succes veel Romeinse soldaten terug totdat uiteindelijk een leger met maar liefst 8 legioenen werd uitgezonden om hen te vernietigen. De gevechten waren lang en bitter, maar uiteindelijk werd het leger van Spartacus verslagen.

Caesar's Civil War (49-45 v.Chr.)

Deze oorlog wordt ook wel de Grote Romeinse Burgeroorlog genoemd. De legioenen van Julius Caesar vochten tegen de door de senaat gesteunde legioenen van Pompeius de Grote. De oorlog duurde vier jaar totdat Caesar uiteindelijk Pompeius versloeg en dictator van Rome werd. Dit betekende het einde van de Romeinse Republiek.

Het beroemde moment in deze oorlog was toen Caesar de rivier de Rubicon overstak. Dit betekende dat hij oorlog zou voeren tegen Rome. Tegenwoordig wordt de term 'de Rubicon oversteken' nog steeds gebruikt om te zeggen dat iemand het point of no return heeft bereikt en niet meer terug kan.

The Battle of Actium (31 voor Christus)

In deze strijd versloeg de strijdkrachten van Octavianus, geleid door Marcus Agrippa, de gecombineerde strijdkrachten van de Romeinse generaal Marc Antony en Egyptische farao Cleopatra VII. Als gevolg hiervan werd Octavianus de enige macht in Rome en zou hij spoedig de eerste keizer van Rome worden. Hij zou zijn naam veranderen in Augustus als hij keizer werd.